این گزارش معطوف به دو سخنرانی است که به مناسبت بزرگداشت فرامرز بهزاد ایران شناسی و زبان شناسی برجسته ی ایرانی در سال جاری (2023) و در دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد. سخنرانان خانم نرجس خدایی و آقای محمود حدادی هر دو از اعضای هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی هستند. این گزارش با کوشش خانم لینا شهرکی، دانشجوی زبان و ادبیات آلمانی دانشگاه علامه طباطبائی و خانم دکتر ترکمان، عضو هیئت علمی همین دانشگاه تهیه شده است و ترجمه ی آن از فارسی به آلمانی علاوه بر کوشش همکاران نامبرده مرهون آقای دکتر مسعود پوراحمد علی توچاهی (عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی) و خانم کریستینا پرشتل (استاد مدعو دانشگاه علامه طباطبائی) بوده است.

فرامرزنامه منظومه ای حماسی طبیعی است که در قرن پنجم یا اوایل قرن ششم سروده شده است. در مورد ناظم آن هنوز اطلاعی در دست نیست. در این منظومه داستان فرامرز، پسر رستم، به نظم کشیده شده است. اخبار فرامرز به قول صاحب تاریخ سیستان، بالغ بر دوازده مجلد بوده است ولی منظومه موجود دارای حدود 1600 بیت است. این منظومه به لشکر کشی فرامرز به هندوستان برای نجات نوشاد شاه و مردم هندوستان از پنج مشکل پرداخته است. این مشکلات عبارتند از: 1- کناس دیو 2- کید شاه، یکی از شهریاران هند، که نهصد هزار نیرو دارد و هر ساله باج زیادی از آنها می گیرد. 3- گرگی قوی، شاخ دار و نهصد ساله مشهور به گرگ گویا 4- اژدها 5- سی هزار کرگدن ویرانگر. در جریان مبارزه با کیدشاه، دو نبرد بزرگ دیگر رخ می دهد که عبارتند از: نبرد با نوشدار هندی که ده هزار نیرو دارد و نبرد با درنده ای قوی به نام سنور؛ پس می توان گفت که فرامرز هم مانند رستم و اسفندیار نوعی هفت خان داشته است و به جاست که آن را با هفت خان رستم و اسفندیار مقایسه و ویژگی های ساختاری آنها را بیان کنیم. هرچند فرامرزنامه از شاهنامه بسیار تأثیر پذیرفته است ولی محتوای آن بیش از هر کتابی به گرشایب نامه شبیه است. یکی از مهم ترین ماموریت های گرشاسب، رفتن به هندوستان برای نبرد با بهوشاه هند بود. حوادثی که برای گرشاسب پیش آمد به حوادث پیش آمده برای فرامرز، بسیار شباهت دارد.

شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی و نیز سایر منظومه های پهلوانی ایران زمین، پیوسته مورد توجه سرایندگان کردزبان بوده است. یکی از این داستان های پهلوانی که در شاهنامه فرزانه توس باختصار آمده و بعدها در ادبیات فارسی و نیز کردی به صورت منظومه ای مستقل سروده شده، ماجرای به تخت نشستن بهمن و نبرد و درگیری او با خاندان رستم است. شاعر توانای کرد، سیدنوشاد ابوالوفایی نیز نبرد بهمن و فرامرز را به فارسی (بحر متقارب) منظوم ساخته است. نگارندگان در این جستار می کوشند ابتدا داستان به تخت نشستن بهمن و حمله به سیستان در شاهنامه فردوسی را بیان کنند، سپس منظومه بهمن و فرامرز سروده سیدنوشاد ابوالوفایی را از جهت روایت، محتوا و وقایع داستان بررسی کنند.

در سومین دوره برگزاری جشنواره کارآفرینی شیخ بهایی که با هدف شاسایی، معرفی و تجلیل از کارآفرینان، طراحان کسب و کار و حامیان کارآفرینی در اصفهان برگزار شد. چند نفر از سرمایه گذاران خارجی نیز حضور داشتند. دکتر فرامرز ناطقیان و دکتر روزبه پیروز از جمله ایرانیانی بودند که با حضور در این جشنواره برای سرمایه گذاری در ایران و توسعه فضاهای جدید کسب و کار تمایل نشان دادند. همین امر منجر به اتخاذ قراردادها و تصمیمات تازه ای در این زمینه شد.در این شماره نشریه «رشد فناوری» با دو نفر از این سرمایه گذاران یعنی دکتر فرامرز ناطقیان، سرمایه گذار از آمریکا و مهندس علی نادری، سرمایه گذار از اصفهان درباره پارک ها و مراکز رشد علم و فناوری ایران، فضای کسب و کار، فرصت ها و چالش های موجود در فضای کسب و کار کشور گفتگویی انجام دادیم.

فرامرزنامه یکی از منظومه های ارزشمند و نسبتا مفصل پهلوانی پس از شاهنامه فردوسی است. درنگ در تاریخ فرهنگ و ادب ایران نشان می دهد که اخبار مربوط به فرامرز به گونه ای بسیار گسترده در روایات مکتوب و شفاهی موجود است. داستان های این پهلوان به گونه ای پراکنده در شاهنامه، منظومه های پهلوانی پس از شاهنامه، منابع مکتوب و روایت های نقالی و شفاهی حفظ شده است که در مجموع حلقه روایات فرامررز را در ادبیات حماسی ایران تشکیل می دهد. در منطقه کوهمره سرخی فارس روایت شفاهی برخی از منظومه های پهلوانی پس از شاهنامه موجود است که نگارنده در این جستار به بررسی روایت شفاهی فرامرزنامه پرداختره است. رو پژوهش در این نوشتار میدانی و با رویکرد تطبیقی است. بررسی تطبیقی روایت مکتوب و شفاهی نشان می دهد که: الف) روایت نقالی فرامرزنامه در این منطقه، آمیزشی از حماسه و اسطوره باروری است که به نظر می رسد - بخش دوم بعدها به اصل داستان اضافه شده است. ب) هر دو روایت در خطوط اصلی مانند هم هستند و تنها - در آغاز و پایان و برخی جزئی ات تفاوت دارند، نسخه منظوم فرامرزنامه فاقد آغازی مفصل متناسب با سنت - حماسه سرایی و پایانی روشن است، اما روایت نقالی دارای آغاز و پایانی سنجیده است. در این باره سه فرضیه - قابل طرح است: الف)- ماخذ هر دو روایت یکی است، ام ا نسخه منظوم در آغاز و پایر ان افترادگ دارد. ب)- ماخذ روایت نقالی و منظوم یکی نیست و این تفاوت ناشی از تفاوت نسخه مورد استفاده آنهاست. ج (راویان و - نقالان نسخه موجود منظوم را در دست داشته، آغاز و انجامی سنجیده برای این منظومه آفریده اند. ج)- سراینده داستان بر اساس روایت شفاهی محمد رفیع مرزبان از اهالی منطقه کوهمره سرخی است.

بی شک ارتباط ادبیات غنی ایران با نگارگری ریشه هایی عمیق داشته است چنانچه تزیین کتب و مصور ساختن آن قرن ها در حال تحول و توسعه بود. هر دوی این جلوه های درخشان فرهنگ ما (ادبیات و نگارگری) فصولی جداگانه از تاریخ هنر جهان می باشند که به خاطر پیوند درونی و همخوانی ذاتی دو هنرمند (شاعر و نگارگر) ظهور یافتند. همچنین این پیوند و وابستگی هر دو به یکدیگر به جهت بینش یگانه وذهنیتی مشابه است که از رهگذر حکمت دینی و عرفانی اسلام حاصل آمده است. اگر چه همیشه نگارگران در بند موضوعاتی بودند که شعرا تصویر می کردند اما تعدادی از نگارگران پا از ذهنیات شاعر فراتر گذارده و دلمشغولی های ذهنی و اعتقادی خود را بیان می کردند. چنانچه در نگاره "خورنق" اثر کمال الدین بهزاد چنین است. او در عبور از شعر نظامی، زوایای جدیدتری را کنکاش کرده و اهداف والاتری را بیان می کند.